Et sokkenmaegien

D’r was es een maegien dat hiel goed breien kon. Waor as ze et vot hadde was een groot raodsel.

Ok heur heit en mem hadden gien idee waor as ze et leerd hadde.

Op een dag was ze thuuskommen mit vier breinaalden en een bol sokkegaoren.

Wat zuwwe now hebben,’zee heur mem.

Ik gao sokken breien’, zee et maegien , dat Bonnie hiette.

Mar je kun hielemaole niet breien, ’ zee de mem.

Ja zeker wel! Ik zal et je zien laoten. t’Aovend he’k de eerste sokke klaor.’

En ze vertrok naor boven. Mit eupen mond keek de mem heur dochter nao.

Hoe is et meugelik,’ docht ze bi’j heurzels,’ ik heb et nooit leren wild. Ik vun et vreselik op schoele. Et gaoren bleef me altied an de vingers plakken. Veerder as een vodderige inktlap bin’k nooit kommen.’

Om zes ure reup ze naor boven dat et eten klaor was. Et duurde mar even en daor haj’ Bonnie. En wat hadde ze bi’j heur? De mem kon et niet geleuven, mar in de haand hadde ze een mooie paorse sok mit op de voete witte strepies.

Dat hej’ niet zels daon, dat kan gewoon niet.’

Et maegien dri’jde heur omme en draefde de trap weer op. Ze kwam mit de breinaalden naor beneden waor al weer een stokkien boord van een sokke klaor was.

Kiek mar mem,’ zee ze.

Ze stopte iene naalde onder de aarm en daor gong et henne. De mem keek heur de ogen uut. Ze kon et amper volgen mit de ogen, zo rap gong et.

Mar maegien toch, van wie hej’ dat leerd?’

Van de breifee, netuurlik!’ zee Bonnie.

De breifee? Wie is dat? Ik hebbe nog nooit van een breifee heurd. Die bestaot hielemaole niet.’

Mar Bonnie hul vol dat ze et van de breifee leerd hadde en wol daor veerder niks over zeggen.

Zi’j wus ommers wel beter. Een peer weken eerder, toen ze krek in bedde lag, hadde ze inienend een soezend geluud heurd. Et kwam uut de richting van et eupen rute. Toen Bonnie wat beter keek zat d’r een vrommes in de veensterbaank. Ze hadde een lochtblauwe jurk an en sokken in dezelde kleur. In de hanen hadde ze vier stokkies.

Wie bin ie?’ vreug Bonnie.

Ik bin de breifee,‘ zee et vrommes, ‘en ik bin kommen om jow et breien te leren.’

Oh, wat vien ik dat now mooi,’ zee et maegien, ‘dat he’k altied zo graeg leren wild, mar op schoele kan dat niet.’

Nee, niet meer, mar dat was vroeger wel aanders. Daoromme hebben wi’j feeën d’r over praot en biwwe op pad gaon. Ik zal jow et breien leren en de haokfee en de ni’jfee bin naor aandere maegies toe. Et komt aanders niet goed mit de wereld as de kiender dat niet meer kunnen.’

Wanneer zuj’ et mi’j leren?’

Wat docht ie van votdaolik,’ zee de fee,’ doe mar even een vessien an, want zo waarm is et now ok weer niet. Kom mar an de taofel zitten.’

Ze gaf Bonnie twie pennen.

Waoromme krieg ik d’r mar twieje?’ vreug ze.

Je moeten bi’j et begin beginnen. Eerst steken opzetten en dan breien we een sjaal.’

Ze klikte even mit de vingers en daor lag een bolle mooie,rooie wol op de taofel.

De eerste keer zette de fee zels de steken op en toen mos Bonnie hadop mitpraoten: ‘Instikken, draodommeslaon, deurhaelen en ofglieden laoten.’

Dit hieten steken,’zee de fee,‘ as we an et ende van de penne binnen, keren we weeromme en dan begint et weer van veuren of an.’

As dat alles is, geef mi’j dan de pennen mar,’ zee Bonnie. Een uurtien laeter hadde ze een sjaal veur de poppe klaor.

Ie bin een netuurtelent,’ zee de fee,‘ morgenaovend kom ik weer en dan leer ik je sokkebreien.’

Even laeter klonk d’r een soezend geluud en vot was de fee. Bonnie vuulde heur ontzettend gelokkig en vul mitien in slaop. Ze droomde de hiele naacht van breien en morgens wus ze nog percies hoe as et mos.

De fee dee wat as ze beloofd hadde en zo leerde Bonnie ok sokke breien.

De mem van Bonnie mos et now wel geleuven en kreeg d’r ok aorighied an.

Kom, we gaon naor de winkel om meer gaoren.’

In alderhaande kleuren was d’r sokkegaoren en ze nammen een tasse vol mit. Bonnie gong mitien an de gang mit een ni’j peer, now in et roze. Elk mement as ze vrij hadde zat ze te breien. Ze hadde al rap een deuze vol. Naor schoele dee ze elke dag een aander peer an. Ze hadde ze in allemaole mooie kleurties. De maegies bi’j heur in de klasse vunnen et ok hiel mooie sokken en dus breide ze ok veur heur .

Et duurde niet lange as de plaetselike kraante kreeg et te heuren. En daornao een kraante die in et hiele laand te lezen was.

Now wil et geval, dat d’r in et zuden van et laand een preens woonde die altied koolde voeten hadde. Zien heit, de keuning las et artikel in de kraante en reup mitien de keuninginne.

Lees ie dit ok es,‘ zee hi’j tegen heur.

De keunginne las et stok en zee tegen de keuning; ‘As ie daenken wat as ik ok daenke, dan daenken we geliek. Dit is de oplossing veur oonze Harald!’

Op een zaoterdagmorgen om tien ure stopte d’r veur et huus van Bonnie een grote zwatte auto mit een hiel vremd nummerbod. De chauffeur stapte uut en drokte op de belle. Toevallig was Bonnie alliend thuus.

Woont hier et maegien dat hiel goed sokke breien kan?’ vreug de chauffeur.

Bonnie zee: ‘Jazeker!’

Dan bin ik an et goede adres.’

Hi’j leup weeromme naor de auto en dee de aachterdeure eupen. Harald stapte uut, gaf Bonnie een haand en zee:

Hej’ ok sokken veur jongkerels zoas ikke. Je moeten weten da’k altied koolde voeten hebbe.’

Ik hebbe ze niet op veurraod. Aj’ et even an tied hebben schink ik een glassien drinken veur je in. Zuuk mar een kleur uut dan begin ik mitien. ’t Is ok makkelik daj’ d’r bi’j binnen want dan kan’k mitien de maot nemen.’

Preens Harald gong d’r op zien gemak bi’j zitten en binnen et ure hadde hi’j een peer mooie donkerblauwe sokken an.

Et vuult mitien al een stok nofliker,’ zee hi’j,’ en wat vien ik ze mooi. As ze me goed bevalen kom ik nog es weer.’ Hi’j keek Bonnie an en die mos d’r zuver wat van blozen.

De sokken bevullen him zo goed, dat Harald nooit weer aandere sokken anhebben wol. Toen as Bonnie achttien jaor wodde het ie vraogd as ze veurtaon in et paleis zien sokken breien wol. Daor hadde ze gien bezwaor tegen en zo leefden ze nog lang en gelokkig.

Koosje Hornstra

Jannewaori 2010

Graeg vernemen we jow reaksie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.